۱- ابومحمد الحسن بن علی، کرّم اللّه وجهه
بررسی آماری ۱- ابومحمد الحسن بن علی، کرّم اللّه وجهه - منهم: جگربند مصطفی و ریحان دل مرتضی، و قرّة عین زهرا، ابومحمد الحسن بن علی، کرّم اللّه وجهه
بیشترین کلمات استفاده شده از لحاظ آماری کلمات ,و، ,که، اندر، الله، به، آز، این، بود، ما، است می باشند. هجویری از کلمه ,و ۶۸ بار ، ,که ۱۹ بار ، اندر ۱۶ بار ، الله ۱۳ بار ، به ۱۳ بار ، آز ۱۲ بار ، این ۹ بار ، بود ۹ بار ، ما ۸ بار ، است ۸ بار در ۱- ابومحمد الحسن بن علی، کرّم اللّه وجهه - منهم: جگربند مصطفی و ریحان دل مرتضی، و قرّة عین زهرا، ابومحمد الحسن بن علی، کرّم اللّه وجهه استفاده کرده است.
| کلمه | تکرار |
|---|---|
| ,و | 68 |
| ,که | 19 |
| اندر | 16 |
| الله | 13 |
| به | 13 |
| آز | 12 |
| این | 9 |
| بود | 9 |
| ما | 8 |
| است | 8 |
| تو | 7 |
| خدای | 6 |
| علیه | 6 |
| شما | 6 |
| آن | 6 |
| وی | 5 |
| تا | 5 |
| حفظ | 5 |
| چون | 5 |
| را! | 4 |
| حسن | 4 |
| بدو | 4 |
| گفت: | 4 |
| رضی | 4 |
| بر | 4 |
| مِنْ | 4 |
| مذهب | 3 |
| بدان | 3 |
| هر | 3 |
| یا | 3 |
| فی | 3 |
| علیهم | 3 |
| قدر | 3 |
| خود | 3 |
| پسر | 3 |
| علی | 3 |
| عنه | 3 |
| بوده | 2 |
| باشد. | 2 |
| یابنَ | 2 |
| بنده | 2 |
| اعرابی، | 2 |
| عزّ | 2 |
| بنی | 2 |
| لم | 2 |
| اعرابی | 2 |
| بیش | 2 |
| معاصی | 2 |
| مادر | 2 |
| تعالی | 2 |
| «یا | 2 |
| جلّ | 2 |
| داد | 2 |
| صلی | 2 |
| معنی | 2 |
| چه | 2 |
| نامه | 2 |
| هُوَ | 2 |
| جمله | 2 |
| نجات | 2 |
| او | 2 |
| آنچه | 2 |
| پس | 2 |
| بن | 2 |
| فقد | 2 |
| ذریۀ | 1 |
| شد، | 1 |
| «اشهدُ | 1 |
| نخواهید | 1 |
| خدای، | 1 |
| تبَعَهُم | 1 |
| فَجشرَ. | 1 |
| علمتان | 1 |
| شر | 1 |
| کافر | 1 |
| شاء | 1 |
| یکنْ | 1 |
| رأیی | 1 |
| اما | 1 |
| اظهار. | 1 |
| نبود، | 1 |
| عُلِّمْتُم، | 1 |
| مطلع | 1 |
| بدره | 1 |
| صفت | 1 |
| درآمد | 1 |
| دقایق | 1 |
| اللّه، | 1 |
| حواله | 1 |
| متابع | 1 |
| اختلاف | 1 |
| وقدر | 1 |
| عَنْها | 1 |
| بغَلَبَةٍ | 1 |
| جعل | 1 |
| ائْتُمِرُوا | 1 |
| انکار | 1 |
| حَمَلَ | 1 |
| مراد | 1 |
| کسب | 1 |
| بِالقَدَرِ، | 1 |
| شُهَداءُ | 1 |
| علیها | 1 |
| القَدَرِ | 1 |
| سخت | 1 |
| والا | 1 |
| حَیرَتِک | 1 |
| نَهیهُم | 1 |
| شرِّه، | 1 |
| خلق | 1 |
| شده | 1 |
| رَأیُکَ، | 1 |
| بادا | 1 |
| نیکو | 1 |
| فرمود | 1 |
| یعنی | 1 |
| حقایق | 1 |
| دشنام | 1 |
| المالکُ | 1 |
| حقیقت | 1 |
| اسرار؛ | 1 |
| الجاریةِ | 1 |
| آرند، | 1 |
| گرسنهای | 1 |
| بادیه | 1 |
| باد، | 1 |
| مُثَبِّطاً، | 1 |
| اختلافِنا | 1 |
| اگر | 1 |
| قُدْرَتُهم | 1 |
| دل | 1 |
| العبادَ | 1 |
| محققان | 1 |
| دهم | 1 |
| لَهُمْ | 1 |
| ولایهْمِلُ | 1 |
| گشت. | 1 |
| مشایخ | 1 |
| عنهما | 1 |
| تجربت | 1 |
| مَصابیح | 1 |
| ضمایر | 1 |
| المَعاصی | 1 |
| رسیده | 1 |
| إلیها | 1 |
| در | 1 |
| اشارت | 1 |
| سلام | 1 |
| فَإنِ | 1 |
| همچنان | 1 |
| رای | 1 |
| منقطع | 1 |
| لایُطاعُ | 1 |
| یَنْجُو | 1 |
| حَیرتِنا | 1 |
| این، | 1 |
| آوردم | 1 |
| تمام | 1 |
| چشم | 1 |
| القادرُ | 1 |
| اعرابیی | 1 |
| کَالفُلْکِ | 1 |
| مَعاشرَ | 1 |
| ایمان | 1 |
| حوالت | 1 |
| شماست | 1 |
| کشتیهای | 1 |
| جملگی | 1 |
| خیره | 1 |
| لکنّه | 1 |
| یابد، | 1 |
| بالطّاعةِ | 1 |
| غَلَبَه | 1 |
| جگربند | 1 |
| پیغمبر | 1 |
| فصیح | 1 |
| استطاعت؟ | 1 |
| عِندَ | 1 |
| جفا | 1 |
| أمَّتنا، | 1 |
| اجباراً | 1 |
| کلمه | 1 |
| خیر | 1 |
| إکراهاً | 1 |
| المَشْحُونَةِ | 1 |
| بَعْدُ، | 1 |
| یافتم | 1 |
| ای | 1 |
| ریحان | 1 |
| الشّاهدُ | 1 |
| یَؤُلُ | 1 |
| مؤمنان. | 1 |
| ما، | 1 |
| أخذِ | 1 |
| دانندۀ | 1 |
| المُؤمِنونَ | 1 |
| خلایق | 1 |
| بیرون | 1 |
| الدّجی، | 1 |
| ابومحمد | 1 |
| السَّرائِرِ؛ | 1 |
| بالمعصیةِ | 1 |
| قدریان | 1 |
| فأنّکُمْ | 1 |
| بینَها | 1 |
| دَعاهُم | 1 |
| او، | 1 |
| متابعان | 1 |
| کَفَر، | 1 |
| الّذی | 1 |
| پیغامبر | 1 |
| الحجّةُ | 1 |
| اسرار | 1 |
| درجتی | 1 |
| عنه، | 1 |
| گفتن | 1 |
| دین | 1 |
| مرتضی، | 1 |
| کرّم | 1 |
| چیست | 1 |
| با | 1 |
| الهُدی | 1 |
| الضَّمائِرِ. | 1 |
| والسّلام. | 1 |
| یافتند | 1 |
| عبارات | 1 |
| جواب | 1 |
| بَرَکاتُه. | 1 |
| بشنید، | 1 |
| زهرا، | 1 |
| خداوند | 1 |
| اتوا | 1 |
| البالغةُ. | 1 |
| وجهه | 1 |
| وافر؛ | 1 |
| نوح | 1 |
| النّاسِ، | 1 |
| جبار. | 1 |
| نبشته | 1 |
| مخاطب | 1 |
| الَّتی | 1 |
| میان | 1 |
| پیغامبرید | 1 |
| حیرت | 1 |
| البصری | 1 |
| سخن | 1 |
| سرای | 1 |
| بسم | 1 |
| فیها | 1 |
| الی | 1 |
| سلّم. | 1 |
| تابندهاید | 1 |
| نانت | 1 |
| ملّکَهُم | 1 |
| حکایات | 1 |
| ومیآید | 1 |
| بیاوردم؛ | 1 |
| بصری، | 1 |
| أَلزَمَهُم | 1 |
| چنین.» | 1 |
| فیحولُ | 1 |
| بِاکراهٍ | 1 |
| استطاعتش | 1 |
| معذور | 1 |
| بودی | 1 |
| یَفْعَلْ | 1 |
| رسولِ | 1 |
| کَسَفینَةِ | 1 |
| برخاست | 1 |
| منهم: | 1 |
| آرند | 1 |
| لایُعْصی | 1 |
| حافظ | 1 |
| مدح | 1 |
| پدرش | 1 |
| مکّنهم | 1 |
| می | 1 |
| آبت | 1 |
| یک | 1 |
| «تو | 1 |
| بِما | 1 |
| وصیت: | 1 |
| بعلم | 1 |
| القادَةُ، | 1 |
| فَلَیْسَ | 1 |
| امت | 1 |
| پدرت | 1 |
| پراکنده | 1 |
| چنین، | 1 |
| امامان | 1 |
| نشوند | 1 |
| اغیار | 1 |
| دارنده | 1 |
| تحیر | 1 |
| میگویی، | 1 |
| الإستطاعةِ؟ | 1 |
| مختار | 1 |
| یمن | 1 |
| الرّحمنِ | 1 |
| نگاه | 1 |
| هاشم، | 1 |
| نجا، | 1 |
| بدانیم | 1 |
| میگویی | 1 |
| اسرار، | 1 |
| انْتَهی | 1 |
| اعلم. | 1 |
| کوفه. | 1 |
| دینار | 1 |
| تشنهای | 1 |
| هدایت | 1 |
| هرگز | 1 |
| روش | 1 |
| حَمَلَهم | 1 |
| وَلا | 1 |
| أنتم | 1 |
| طریقت | 1 |
| فعلٌ | 1 |
| نزدیک | 1 |
| گواهی | 1 |
| روانید | 1 |
| بَعضُها | 1 |
| التفات | 1 |
| «ذُریّةٌ | 1 |
| نامهای | 1 |
| غلام | 1 |
| , | 1 |
| مصطفی | 1 |
| است؟» | 1 |
| زغمتَ | 1 |
| نبشت | 1 |
| مبالغتش | 1 |
| الأئمَّةُ | 1 |
| الرّحیمِ | 1 |
| مخالفت | 1 |
| رسید، | 1 |
| ولالَهُم | 1 |
| لما | 1 |
| هاشم | 1 |
| نداریمی.» | 1 |
| دریغ | 1 |
| اینجا | 1 |
| ترک | 1 |
| متغیر | 1 |
| کتابُک | 1 |
| روشنایی | 1 |
| مستقیم | 1 |
| اصول | 1 |
| ایّاها | 1 |
| فَما | 1 |
| نشسته | 1 |
| نظری | 1 |
| قولُک، | 1 |
| بینَهم | 1 |
| قرّة | 1 |
| المُتَمَسِّکونَ. | 1 |
| فَإنَّکُم، | 1 |
| عَلَیکم | 1 |
| تأکَّدَ | 1 |
| اهل | 1 |
| رحمت | 1 |
| مقدار | 1 |
| بِحِفْظِ | 1 |
| دریاها | 1 |
| لِتُعَلِّمشنا | 1 |
| الحسن | 1 |
| علیک | 1 |
| پیغمبری | 1 |
| عرّفهم | 1 |
| جهان | 1 |
| حلم | 1 |
| میگفت: | 1 |
| دار | 1 |
| بالحْتِجاجه | 1 |
| السّلام | 1 |
| إلیه | 1 |
| علم | 1 |
| کشتی | 1 |
| گرفتند | 1 |
| رضوان | 1 |
| یؤمِنْ | 1 |
| علی، | 1 |
| ذم | 1 |
| چنین | 1 |
| ابنُ | 1 |
| ایشان | 1 |
| فاجر؛ | 1 |
| کند | 1 |
| آنک | 1 |
| أعلامِ | 1 |
| است.» | 1 |
| علامات | 1 |
| اللُّجَج، | 1 |
| خانۀ | 1 |
| اعتزال | 1 |
| آورد | 1 |
| بعضٍ» | 1 |
| «علیکم | 1 |
| علم، | 1 |
| «وللّهِ | 1 |
| حظی | 1 |
| عین | 1 |
| قدر، | 1 |
| برکات | 1 |
| ستارگان | 1 |
| جبر. | 1 |
| حال | 1 |
| آمدم.» | 1 |
| عَیْنِه، | 1 |
| المُلکة، | 1 |
| نمانده | 1 |
| (۱۴۹/الأنعام)». | 1 |
| نیارد | 1 |
| الّذینَ | 1 |
| تقدیر | 1 |
| السّبیل | 1 |
| صادّاً | 1 |
| یکسان | 1 |
| تعلیم | 1 |
| باد | 1 |